امروزه با رشد روزافزون جمعیت و افزایش تولید زباله، بازیافت به یکی از مهم‌ترین راهکارهای حفظ محیط‌زیست تبدیل شده‌است. این فرآیند نه ‌تنها به کاهش تخریب منابع طبیعی کمک می‌کند، بلکه موجب کاهش آلودگی‌های محیط‌زیست نیز می‌شود. استفاده از مواد‌ بازیافتی در صنعت‌های مختلف، از جمله صنعت راه‌سازی، یکی از راهکارهای مؤثر در راستای توسعه پایدار محیط‌زیست است؛ پژوهش‌ها نشان می‌دهد که افزودن بازیافتی گوناگون به مخلوط آسفالت، می‌تواند باعث بهبود ویژگی‌های مکانیکی و دوام آسفالت شود. این رویکرد علاوه‌ بر کاهش هزینه‌های تولید و نگهداری راه‌ها، میزان استفاده از منابع طبیعی را نیز کاهش داده و از انباشت زباله‌های صنعتی و ساختمانی در محیط جلوگیری می‌کند. از منظر اقتصادی، از آنجا که فرآوری مواد بازیافتی معمولاً نسبت به استخراج و فرآوری مواد خام، انرژی و هزینه کمتری نیاز دارد، می‌تواند منجر به کاهش هزینه‌ها شود؛ همچنین، این رویکرد می‌تواند فرصت‌های شغلی جدیدی در حوزه مدیریت پسماند و تولید با مواد بازیافتی ایجاد کند. با این حال، چالش‌هایی نیز در استفاده از این مواد وجود دارد. به‌عنوان مثال، ترکیب مناسب و استانداردسازی میزان مواد بازیافتی در مخلوط‌های آسفالتی از اهمیت بالایی برخوردار است، زیرا افزودن بیش از حد برخی مواد ممکن است بر عملکرد نهایی آسفالت تأثیر منفی بگذارد. بنابراین، نیاز به پژوهش‌های‌ گسترده و تدوین استانداردهای مشخص، برای استفاده از این مواد بیش از پیش احساس می‌شود؛ هدف ما از این پژوهش، بررسی کاربرد و جایگاه مواد بازیافتی در آسفالت و نقش آن در توسعه پایدار محیط‌زیست می‌باشد.